โลกนี้มีใบเดียว อัมพวา สมุทรสงคราม

เมื่อวันอาทิตย์ก่อนได้มีโอกาสแวะเที่ยวอัมพวาระหว่างเดินทางกลับจาก Rally บริษัท
ในความรู้สึกของข้าพเจ้า อัมพวาถูกจัดให้เป็นตลาดสำหรับนักท่องเที่ยวไปแล้ว
ไม่รู้ซิ ข้าพเจ้ากลับไม่รู้สึกชอบกับสิ่งที่เห็น 
มันเหมือนถูกจัดให้มีบรรยากาศแบบเก่าๆ ที่ในเมืองตอนนี้หายไปแล้ว
แม่ค้าพ่อค้าเหมือนจะรู้ว่านักท่องเที่ยวต้องการอะไร แล้วก็จัดให้เป็นไปตามนั้น
 
มีอาหารทะเลย่างขายอยู่บนเรือที่กำลังพายในคลอง
มีเพลงไทยเดิมที่ถูกบรรเลงด้วยไวโอลิน
มีฝรั่งใส่กางเกงเลลายผ้าถุงกำลังกินทอดมันหัวปลี
 
มันไม่ใช่อัมพวาที่ข้าพเจ้าอยากเห็นไปซะแล้ว
 
ขณะที่กำลังเดินแบบอารมณ์เจื่อนๆ (ไม่รู้ว่าตอนนี้ข้าพเจ้าจัดเป็นพวกติสต์แล้วหรือยัง)
ก็เจอร้านขายโปสการ์ดร้านหนึ่ง ให้อารมณ์คล้ายๆร้านโปสการ์ดที่ปายมากๆ
บรรยากาศเป็นบ้านไม้สีครีมห้องเล็กๆดูอบอุ่น มีเคาน์เตอร์ตัว L วางหน้าร้านด้านขวา
เพื่อใส่โปสการ์ดขายด้านหน้า มีเครื่องเสียงตัวนึงวางอยู่บนเคาน์เตอร์ 
ข้างๆมีน้องตุ๊กตาหมีนั่งอยู่บนตู้ไปรษณีย์จำลองแบบโบราณ
ฝาผนังส่วนใหญ่มีแปะรูปภาพต่างๆ ของคนที่มาถ่ายรูปในร้าน
ตัวโปสการ์ดและภาพวาดต่างๆ มีมุมเล็กๆด้านในสำหรับให้นั่งถ่ายรูปได้
 
ขณะมอง ใจของข้าพเจ้าก็คิดว่า เฮ้อ นี่ก็อีกร้านนึงหรือที่ถูกจัดขึ้น
แต่เพื่อนที่ไปด้วยได้เข้าไปในร้านเรียบร้อยแล้ว…อ่ะเข้าก็เข้า
 
ร้านนี้ชื่อ โลกนี้มีใบเดียว ครับ
โลกนี้มีใบเดียว
เออ ดูจากชื่อร้านแนวใช้ได้ แต่ข้าพเจ้ากลับหลงรักร้านนี่เมื่อได้เห็นคำขวัญของร้าน
มันเขียนว่า 
 
We don’t sell postcard
We sell memories
 
พี่คนขายชื่อพี่แจ็คครับ ดูจากเสื้อยืด Stop Global Warming
แล้วก็พอเดาออกว่าแกรักโลกใบนี้มากเพียงใด
พอไปเจอคำขวัญที่แฝงตัวในเหล่าโปสการ์ด ก็ยิ่งมั่นใจว่าแกรักโลกใบนี้
 
"ฝันนี้ไม่มีความหมาย หากไม่มีโลกจะอยู่
 กรุณางดการใช้น้ำมันและพลาสติก"
 
แม้ประโยคหลังจะฟังดูขัดๆ แต่ก็ยังคงแฝงเจตนารักโลกของแกอยู่
 
พี่แจ็คจะทำหน้าที่ดีเจอยู่ด้านหลังเคาน์เตอร์ สร้างสีสันให้กับร้าน
บางทีก็ร้องคลอไปกะเพลง บางทีก็พูดนำก่อนจะเปิดเพลงใหม่
 
ขณะที่ไม่ได้ทำหน้าที่ดีเจ แกก็จะคอยคุยกะลูกค้า
คุยเหมือนกะเป็นเพื่อนมากันแล้วซักห้าปี
 
คุยไปคุยมาจึงรู้ว่า พี่เขาเคยเป็นไกด์ Freelance มาก่อน
(หากสังเกตุที่ป้ายร้านจะเห็นรูปไกด์ขนาดอวบอิ่มสะพายเป้ อยู่นั่นแหละพี่เขา)
แต่พี่เขาอยากอยู่ที่ร้านนี่มากกว่า
พี่บอกถ้าต้องปิดร้านหลายๆวันเพื่อไปเป็นไกด์
แกขออยู่นี่ดีกว่า แกจะมีความสุขทุกครั้งที่ได้คุยกับลูกค้า
ถ้าจะเป็นไกด์จริงๆ พี่ขอเป็นที่ๆ พี่อยากไปเท่านั้น
 
ผมสัมผัสได้ว่าสิ่งที่พี่แจ๊คพูดไม่ใช่การโกหก เพื่อเอาใจลูกค้า
เห็นลูกตาพี่แจ็คส่งแสงเป็นประกายอยู่ในนั้น ทุกครั้งที่แกพูดถึงร้านนี้
น้ำเสียงแห่งความสุขที่คลอบรรเลงไปกับเพลงที่แกเปิด
และพร้อมกับรอยยิ้มที่มีอยู่เสมอ เป็นรอยยิ้มที่เกิดจากความรักในสิ่งที่แกทำ
 
สิ่งนี่แหละมั้งที่ผมสัมผัสได้ว่าผู้คนในอัมพวาได้ขาดหายไป
 
หลังจากหย่อนโปสการ์ดลงตู้ไปรษณีย์ใบเล็กเสร็จแล้ว
ก่อนจากกัน พี่แจ็คบอกว่า
"เดี๋ยวน้องหมีจะทำหน้าที่ไปส่งให้นะ"
"ตอนนี้เราเป็นเพื่อนกันแล้วนะ"
"หา เป็นเพื่อนกันแล้วหรือพี่แป๊บเดียวเอง" เพื่อนของข้าพเจ้าทักขึ้น
"เออ เป็นเพื่อนกันแล้ว ขนาดดาราพี่ยังไม่เป็นเพื่อนกับเขาเลยนะ"
"อ้าวไมอ่ะพี่" เพื่อนข้าพเจ้าถาม
"ก็ดาราไม่ได้ให้ตังค์พี่นิ แต่น้องให้ตังค์พี่ เพราะฉะนั้นพี่เลยเป็นเพื่อนกะน้อง"
ยังอุตส่าห์ทิ้งมุขไว้อีกนะพี่แจ๊ค
"อืมเป็นเพื่อนกัน" พวกเราพูดพร้อมกัน
 
เป็นร้านที่ไม่ได้ขายโปสการ์ดจริงๆ แต่เป็นความทรงจำดีๆ หลายๆอย่าง
เป็น Memories ที่มีทั้งความฝัน ความรักในสิ่งที่ทำ และมิตรภาพที่เจ้าของร้านหยิบยื่นให้
ครับเราเป็นเพื่อนกันแล้วพี่แจ๊ค
 
IMG_5408
 
สุดท้ายผมได้โปสการ์ดใบนึงจากร้านนี้ พี่แจ๊คบอกว่าเป็นโปสการ์ดฝากขายของน้องผู้หญิงคนนึง
ที่จะพาตุ๊กตาหมีของเธอไปเที่ยวด้วยตามที่ต่างๆ และจะบันทึกภาพพร้อมตุ๊กตาของเธอ ทำเป็นโปสการ์ดขาย
เมื่อข้าพเจ้าหยิบโปสการ์ดขึ้นมาดู ก็เห็นอะไรบางอย่างในโปสการ์ด สิ่งที่คล้ายๆ กับพี่แจ็ค อยู่ในนั้นกระมัง
แต่ข้าพเจ้าไม่ได้ซื้อเพราะตุ๊กตามันดูน่ารัก หรือภาพวิวสวยๆ
แต่เป็นเพราะคำโปรยบนหน้าโปสการ์ดครับ มันเขียนไว้ว่า
 post card
" ความเชื่อที่ดีที่สุดที่เราพึงยึดถือ คือ
  ความเอื้อเฟื้อต่อความเชื่อของผู้อื่น "
ข้อความนี้ถูกเขียนใน Travel คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

1 ตอบกลับที่ โลกนี้มีใบเดียว อัมพวา สมุทรสงคราม

  1. Chalida พูดว่า:

    ยังไม่เคยไปเลย อัมพวา
    พูดถึงการเที่ยว
    มี staff คนนึง เค้าจะเอาตุ๊กตาไก่ ไม่มีขน ตัวเล็กๆ หน้าตาตลกไปด้วยทุกที่ คล้ายๆ น้องผู้หญิงคนนี้แหละ
    แล้วจะถ่ายรูป ด้วยมุมที่แปลกๆ ออกแนวขำๆ
    แฟนเค้าเล่าให้ฟังว่า วันนึงไปดูจรเข้โชว์ แล้วน้องไก่ดันตกลงไปในบ่อจรเข้ พี่แกนั่งมองตาละห้อยอยู่พักนึง
    แล้วโดดลงไปเก็บ เออ รักไก่ มากกว่าชีวิต พลีชีพเพื่อไก่ได้ ว่างั้นเหอะ
    ที่จริง… พอจะเข้าใจ…..
    มันยากที่จะเสียของรัก ที่เป็นตัวแทนความทรงจำของเราไป

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s