เรื่องไม่ต้องรู้ก็ได้เกี่ยวกับเกาหลี

สิ่งของที่ห้ามเอามาเกาหลีเด็ดขาดคือพวกของผิดลิขสิทธิ์

เพราะฉะนั้นเวลาเข้า ตม ก็ใส่เสื้อผ้าของแท้ไว้ดีที่สุด

เออ มีอีกอย่างนึงคือยาลดความอ้วน อยากกินต้องกินที่ไทย

อันนี้เกือบลืม พวกหนังสือโป๊ การ์ตูนโป๊ วีดีโอโป๊ ก็ห้าม

พูดถึง ตม ที่นี่จัดว่าเป็นประเทศที่ตรวจโหดที่สุดเท่าที่ข้าพเจ้าเคยเจอ

เตรียมแต่งตัวให้ดีที่สุดที่มีได้ รวมทั้งเอกสารต่างๆ ที่จำเป็นสำหรับการยืนยันเตรียมให้พร้อม

สำหรับคนที่ไม่เคยไปต่างประเทศ แล้วจะมาเกาหลีเป็นที่แรก ให้ทำใจไว้ว่าจะต้องโดนตรวจเข้ม เพราะไม่มีประวัติใน Passport

ทางที่ดีต้องรู้ที่พักที่จะมาพักในเกาหลี เพราะโดนถามแน่ๆ

เบอร์โทรติดต่อที่เกาหลีด้วยนะ

หากท่านโดนปฏิเสธเข้าประเทศ จำไว้ว่าอาจไม่ได้เข้าประเทศนี้อีกเลย

 

อาหารนี่ต้องพูดถึงกิมจิ แต่ไม่จำเป็นต้องซื้อกินนะ เพราะมันเป็นเครื่องเคียงแถมฟรี 

ขนาดก๋วยเตี๋ยวยังให้กิมจิ แถมเติมไม่อั้นอีกต่างหาก บางร้านจะมีสลัดให้อีกด้วย

หากขี้แล้วเป็นสีแดงไม่ต้องตกใจว่าตูดเป็นอะไร เพราะอาหารเกาหลีแม่งสีแดงเกือบทุกอย่าง

แต่ที่เห็นว่าเหมือนเผ็ด ความจริงไม่สะดุ้งปากคนไทยเลย เผ็ดเป็นแค่ขี้ผงของพริกขี้หนู 

คนที่นี่กินใช้ช้อนกับตะเกียบเงิน

ช้อนกินซุปกับข้าว ส่วนตะเกียบใช้หนีบกับข้าว

ตะเกียบเกาหลีไม่กลมๆ แต่เป็นแบนๆ ใช้ครั้งแรกอาจไม่ถนัดแต่นานๆ จะรู้ว่าดีกว่าหนีบแน่นกว่า

คนเกาหลีไม่กินน้ำพร้อมกับกินข้าว จะกินหลังเสร็จแล้ว

ไม่ยกชามข้าวกินโกยๆ เข้าปากแบบคนญี่ปุ่นด้วย

เป็นประเทศที่กินเนื้อ เรียกว่าเนื้อแทบทุกอย่าง คนไม่กินเนื้อต้องทำใจ

พวกร้านขายข้างทางที่เคยเห็นในซีรีย์เกาหลี จะเปิดเฉพาะตอนดึกนะ 

บางร้านก็ไม่มีโต๊ะ ยืนกินหน้าร้านเลย 

คนเกาหลีไม่นิยมซื้อกลับบ้านไปกินนะ

ไอ้พวกต้มๆ ก้อนขาวๆในน้ำแดงๆ ใส่ในกะบะ ที่เห็นตามซีรีย์เกาหลี ความจริงมันเป็นแป้ง

จืดอย่างแรง เหนียวๆ ค่อนไปทางแข็งอีก

เออหากจะซื้อกลับบ้าน ก็ต้องทำใจเพราะไม่มีถุงให้

รวมทั้งพวกซุปเปอร์มาร์เก็ต ไม่มีถุง ควรเตรียมถุงผ้ามาเองเพื่อใส่

คนเกาหลีจะแปรงฟันหลังกินข้าวเสร็จทุกมื้อ

 บางทีได้กินข้าวก็แปรง แปรงได้ทุกเวลาจริงๆ

 

ในห้องน้ำไม่มีสายฉีดก้นนะ ถ้าไม่ใช่โถส้วมแบบฉีดน้ำได้ ก็ต้องใช้ทิชชู่อย่างเดียว 

ที่นี่ดีหน่อย ที่ใส่ทิชชู่จะใส่ไว้สองม้วนตลอดในห้องน้ำ ไม่ต้องกลัวว่าไม่มีกระดาษใช้

แต่ทิ้งให้ทิ้งในห้องน้ำอย่างเดียว เพราะไม่มีถังขยะสาธารณะเลยในเกาหลี

ถนนเกาหลีเลยซกมกหน่อย ขยะเต็มถนน รวมทั้งก้นบุหรี่กะน้ำลายด้วย

แผ่นผีซีดีเถื่อนเจอได้ตามข้างทางเกาหลี เหมือนเมืองไทย

เออแล้วมันจะห้ามกูเอาเข้าประเทศทำไม

 

ร้านเครื่องสำอางมีปริมาณพอๆกับเซเว่น 

ที่มากหน่อยก็ต้อง skinfood 

ราคาถูกมากๆ ร้อย สองร้อย ก็ซื้อได้ 

คุยกับคนขายอาจลำบากหน่อย พูดภาษาอังกฤษกันแทบไม่ได้

แต่มันดันพูดญี่ปุ่นกะจีนได้ เพราะสองชาตินี้เที่ยวที่นี้เยอะ บ้านใกล้เรือนเคียง 

เตรียมกระเป๋าตังค์ใบโตๆไว้ เพราะได้พกแบงค์เป็นปึกแน่ๆ

บางวันอาจต้องพกหลายแสนวอน 

หากคิดจะเบิกเงินสดจากบัตรเครดิต ก็ทำใจไว้นิด เพราะ ATM บ้านเขาเบิกไม่ได้ ต้องเป็นตู้เฉพาะ

 

พวกสถานที่เที่ยวที่ขึ้นชื่อก็ต้องพวกพระราชวัง

กษัตริย์ที่นี้มักเสียชีวิตเร็ว เพราะ

1. สมบูรณ์เกินไม่ออกกำลังกาย

2. เครียด

3. มีนางสนมเยอะ ใช้แรงบ่อย อันนี้ไกด์บอก

 

ตำหนักมเหสีจะไม่มีมังกร

หลังแบงค์หมื่นวอนจะมีรูปภูเขาสามยอด

ซึ่งที่ประทับของกษัตริย์ก็จะมีสามยอดบนที่ประทับเช่นกัน

เล็บมังกรสำหรับฮ่องเต้เกาหลีจะมีเล็บน้อยกว่ามังกรจีน

เพราะเกาหลีเป็นเมืองขึ้นจีนมาก่อน

เตรียมรองเท้าสำหรับจ๊อกกิ้งได้เลยหากเที่ยวพระราชวัง

เดินเที่ยวเป็นชั่วโมงเพราะใหญ่มาก (แต่มีคนบอกว่าที่จีนใหญ่กว่านี้) 

เดินร่วมๆ สี่กิโล แถมเดินไม่พอยังมีขึ้นเขาบางช่วง 

แถมสถานที่เที่ยวอื่นๆ ก็มักต้องเดินขึ้นเขา

อ้อ มีพระราชวังเป็นสิบเลือกตามอัธยาศัย 

หากไปช่วง 9.30 14.00 15.00 ก็จะได้เจอการเปลี่ยนกะเฝ้าเวรยาม

ทหารใส่ชุดประจำชาติด้วย

 

สถานที่เที่ยวส่วนใหญ่ต้องซื้อตั๋วเข้าไป 

หากไม่อยากเดินมากก็นั่งรถไฟใต้ดินเอา ราคาไม่แพง สี่สิบห้าสิบบาท

แต่ไม่มีตั๋ววันนะ

อยากได้ถูกๆ ก็ซื้อบ้ตร T money ได้ลดไปเที่ยวละประมาณร้อยวอน

สถานีรถไฟสับสนพอตัว มีทั้งหมดแปดสาย อาจต้องเปลี่ยนรถบ่อย

ควรติดแผนที่ไว้เลยจะดีมาก

เพราะในรถมันประกาศแต่เกาหลี สถานีในจอก็บอกเป็นเกาหลี

ยังดีที่ถึงตัวสถานียังมีป้ายใหญ่ๆ เป็นชื่อภาษาอังกฤษไว้ให้ 

นับสถานีเอาดีสุด แต่ให้ดีกว่านี้ เอาแผนที่ไปด้วยเถอะ

เที่ยวดึกๆ อาจเจอคนเมานะ  เมาแบบขนาดต้องหามก็มี

มันกินเหล้ากันดุมาก ยิ่งกว่าอาบ น่าจะเรียกว่าแช่

กินแปลกอีกต่างหาก ผสมทีสามสี่อย่างเป็นชั้นๆ แล้วกิน

ผสมทุกอย่างที่ขวางหน้า

แต่เกาหลีเมาไม่ขับนะ  กฏหมายโหด หากเจอเมาแล้วมาขับ

เลยมีอาชีพรับขับรถให้ โดยเอารถตัวเองนี้แหละ ให้คนอื่นขับไปส่งที่พัก

เออ ที่คนเกาหลีเที่ยวดึกได้ เพระมันทำงาน เก้าโมงเช้า

น่าอิจฉาจริงๆ เลิกงานหกโมงเย็น

ที่นี่เวลาทำงาน พักคือพัก แม่งปิดแอร์ปิดไฟหมด

แถมมีเพลงประจำบริษัทเปิดคลอตอนเที่ยงอีก

คนที่นี่ไม่ค่อยมีนิสัยทำงานล่วงเวลา จบก็กลับ

ไม่เอางานกลับไปทำที่บ้านอีกต่างหาก

บริษัทเกาหลีส่วนใหญ่จะมีอาหารกลางวันกับอาหารเย็นให้พนักงาน กินฟรี (ดีโคด) 

แถมมีร้านเซเว่นที่ขายของถูกกว่าข้างนอกสิบเปอร์เซ็นต์อีก

ไม่มีการสูบบุหรี่ในตึกบริษัท อยากสูบไปสูบข้างนอก ซึ่งน่าแปลกใจสำหรับข้าพเจ้า

พนักงานจะไม่เอาอาหารมากกินในออฟฟิศนะ กินแต่เฉพาะในโรงอาหาร

ด้วยเหตุนี้ขนมเลยขายไม่ดี

เพลงก็ไม่เปิดฟังระหว่างทำงาน แถมไม่เอางานกับไปทำที่บ้านอีก 

คนที่นี้ที่เที่ยวที่โปรดปรานคือการขึ้นเขา

เพราะมันมีแต่ภูเขา ในโซลนี่ภูเขาก็เกือบครึ่งค่อนเมืองแล้ว 

อีกอย่างที่ชอบคือโกะ

ขนาดมีลงเทคนิกการเล่นในหนังสือพิมพ์รายวัน

รายการโทรทัศน์สำหรับโกะก็มี ถ่ายมันแต่หน้ากระดานอย่างเดียวเลย 

พูดถึงทีวี ที่นี่ก็มีการจัดเรทเหมือนบ้านเรา

เรทสูงสุดคือ 19 ปี / รายการการ์ตูนที่นิยมขณะนี่คือเคโรโระ ข้าพเจ้าก็ชอบอิอิ 

ที่นี่โป๊แบบ ตึง ตึง โป๊ะ จริงๆ เห็นถึงไส้ติ่ง

ฉายในช่องทีวีทั่วไปด้วย แต่มีหลังเที่ยงคืนนะ ถ้าอยากดู

ทีวีที่โรงแรมเป็นจอแบนหมด เพราะห้องมันแคบอ่ะเดินเข้ามาเตียงก็เต็มห้องแล้ว

ที่ชอบคอทีวีกะไฟในห้องใช้รีโมทอันเดียวกัน

นอนบนเตียงถือรีโมทอันเดียว ก็ดับไฟดับทีวีได้ทั้งห้อง

ตอนนี้ขอดับไฟบ้างแล้ว ง่วงนอนมากจะตีหนึ่งแล้ว

ที่นี่เวลาเร็วกว่าเมืองไทยสองชั่วโมงหน่ะ

ข้อความนี้ถูกเขียนใน ไม่มีหมวดหมู่ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s